Wednesday, July 26, 2017

ബ്രോക്കറേജ് ഞാൻ കൊടുക്കേണ്ടി വന്നേനെ !

ജീവിതത്തിൽ എല്ലാം നേടണം എന്നുള്ള ആഗ്രഹം കുറച്ചു കൂടുതലുണ്ടായിരുന്ന ആളാണ് ഞാൻ .പലപ്പോഴും അടുത്ത ചങ്ങാതികൾ എന്നിലെ "ഞാനെന്ന" ഭാവത്തെ വിമർശിച്ചിട്ടുള്ളതും ആണ്. ഇപ്പോഴെന്തിനാ ഇത് പറഞ്ഞതെന്ന് എനിക്ക് തന്നെ അറിയില്ല.

എനിക്കുണ്ടായ ഒരനുഭവം പങ്കുവെയ്ക്കുവാൻ ഞാനീ അവസരം ഉപയോഗിക്കട്ടെ ...... എനിക്ക് പണ്ടേ ആളാവാൻ കിട്ടുന്ന ഒരവസരവും ഞാൻ പാഴാക്കിയിരുന്നില്ല . അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ആണ് പത്താം തരാം ജയിച്ചു ഞാൻ ഉപരിപഠനത്തിനു  പഠിക്കാൻ ചേരുന്നത്. എനിക്ക് ആകെ ഉള്ള ഒരേ ഒരു കൂടപ്പിറപ്പു എന്റെ സ്വന്തം സഹോദരി, അതേ സ്ഥാപനത്തിൽ  എനിയ്ക്കു സീനിയർ ആയി വേറെ ഡിപ്പാർട്മെന്റിൽ പഠിക്കുന്നുമുണ്ട് .പെൺകുട്ടികൾ മാത്രമുള്ള സ്ഥലത്തു  ചേരാൻ എനിക്ക് പ്രത്യേക താത്പര്യം ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിലും ,എട്ടാം ക്ലാസ്സു മുതൽ പത്താം ക്ലാസ്സുവരെ അമ്പതു പേരിൽ ഞങ്ങൾ അകെ നാലു പേരായിരുന്നു പെൺകുട്ടികൾ.  ആയതിനാൽ ആൺകുട്ടികളെ കണ്ടു മടുത്തത്  കൊണ്ടും അക്ക (ഞാനെൻറെ സഹോദരിയെ അങ്ങനെയാണ് വിളിക്കുന്നത് ) അവിടെ ഉള്ളതുകൊണ്ടും  എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ പരിഗണന കിട്ടും എന്നുള്ള അത്യാഗ്രഹം കൊണ്ടും അങ്ങോടു തന്നെ വെച്ച് പിടിച്ചു. പണ്ടേ എന്നെക്കാളും എന്നിൽ പ്രതീക്ഷ വീട്ടുകാർക്കായിരുന്നു അതുകൊണ്ടു തന്നെ എന്നെ കൊണ്ടാകുന്നതും ആവാത്തതുമായ  എല്ലാ  മത്സര ഇനങ്ങൾക്കും ഞാൻ പങ്കെടുത്തിരുന്നു അഥവാ പങ്കെടുപ്പിച്ചിരുന്നു. ഞാൻ ഒരു ഒറ്റയ്ക്കു  മത്സരിച്ച പല മത്സരങ്ങളും ഞാൻ പഠിച്ച സ്കൂളുകളിൽ നടന്നിട്ടുണ്ട്. പണ്ടേ മരം കയറി പിള്ളേരുടെ സെറ്റിലെ അത്യാവശ്യം നന്നായി മരം കയറുന്ന ഒരു ജീവി  ആയിരുന്നു ഞാൻ .സൈക്കിൾ എന്റെ ഒരു ചിരകാല സ്വപ്നം ആയിരുന്നു. അച്ഛന്മാരൊക്കെ ഉപയോഗിക്കുന്ന വലിയ  സൈക്കിൾ ചവിട്ടിയിരുന്ന ഒരേ ഒരു പെൺകുട്ടി ഞങ്ങടെ നാട്ടിൽ ഞാൻ മാത്രം ആയിരുന്നു. ഇതൊക്കെ കണ്ടിട്ടാണോ എന്നറിയില്ല അവിടെ അടുത്തുള്ള ഒരു വോളി ബോൾ കോച്ച് എന്നെ അങ്ങ് ശിഷ്യ  ആക്കി.പോരാത്തതിന് പഠിച്ച സ്കൂളിലെ ഒരു മാഷും. കാര്യം പറഞ്ഞതു വന്നത് പോളിയിൽ പഠിക്കാൻ വരുമ്പോൾ തന്നെ അത്യാവശ്യം ഷൈൻ ചെയ്യാനുള്ള വക നമ്മുടെ കൈയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നുമാത്രമാണ് . ആൺകുട്ടികൾ ഉള്ളയിടത്തു  ചേർന്നാൽ വേണ്ടത്ര ശ്രദ്ധ  ലഭിക്കില്ല എന്ന സത്യവും ഞാൻ മനസിലാക്കിയിരുന്നു.  അവിടെ ചേർക്കാൻ അക്കക്കു ഭയങ്കര താല്പര്യം ആയിരുന്നു.ക്ലാസ്സു തുടങ്ങി അത്യാവശ്യം സീനിയർസ് ന്റെ പരിചയപെടലൊക്കെ കഴിഞ്ഞു.പതിയെ ഷട്ടിൽ  ബാഡ്മിന്റൺ ടീമിലൊക്കെ നമ്മടെ പേര് വന്നു . കളി കാണാൻ അത്യാവശ്യം കാണികളെയും കിട്ടി . അപ്പോളാണ് രാഷ്ട്രീയത്തിലിറങ്ങിയാലോ എന്നൊരു ആഗ്രഹം വന്നത് , ചുമ്മാ വെറുതെ ക്ലാസ്സൊക്കെ കട്ട് ചെയ്തു നടക്കാൻ . ഞങ്ങളുടെ ഡിപ്പാർട്മെന്റിന്റെ എതിർ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടി ആണ് നമ്മുടെ സ്വന്തം സഹോദരി.

അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ഒരു ദിവസം ക്ലാസ്സിൽ ഒരു നോട്ടീസ് ഒരു സ്റ്റുഡന്റസ് ഓർഗനൈസേഷന്റെ  സെമിനാർ . സന്തോഷം.... അവസാന രണ്ടു പീരീഡ് ഇരിക്കണ്ട. സെമിനാറിൽ ഏറ്റവും അവസാനം പോയിരുന്നു. അത്യാവശ്യം സംസാരവും കാര്യങ്ങളും ഒക്കെ  ആയി സർ പറഞ്ഞതൊന്നും കേൾക്കാതെ സമയം കളഞ്ഞു ബാഡ്മിന്റൺ പ്രാക്റ്റീസും കഴിഞ്ഞു വീട്ടിൽ പൊന്നു. സാധാരണയായി എന്റെ പ്രാക്ടീസ് കഴിയുന്നത് വരെ അക്ക വെയിറ്റ് ചെയ്യും പക്ഷെ അന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ ആളെ കാണാഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ എന്തോ പന്തികേട്  തോന്നി. വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ഒരു അരക്ഷിതാവസ്ഥ ഭക്ഷണം വിളമ്പിയപ്പോൾ തന്നെ അനുഭവപ്പെട്ടു . കഴിച്ചു എഴുന്നേൽക്കാൻ കാത്ത് നിന്ന പോലെ 'അമ്മ ചോദിച്ചു.നീയെന്താ ഇന്ന് നടന്ന സെമിനാറിൽ അപ്ലിക്കേഷൻ വാങ്ങാഞ്ഞതു ?. ഭാവിയിൽ അത്യാവശ്യം ജോലിക്കൊക്കെ അപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ മുൻഗണന കിട്ടും. എന്നിട്ടുമെന്താ താത്പര്യമില്ലാത്തതു ?അങ്ങനെ ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ 'അമ്മ ചോദ്യങ്ങളോട് ചോദ്യങ്ങൾ.. അപ്പൊ അതാണ് കാര്യം സഹോദരി നേരത്തെ തന്നെ വന്നു പണി ഒക്കെ റെഡി ആക്കി വെച്ചിരിക്കുവാണ് . താല്പര്യമില്ല, സമയം ഉണ്ടാകില്ല ,മാർക്ക് കുറയും അങ്ങനെ ആവുന്നത് പയറ്റി നോക്കി രക്ഷയില്ല. അവസാന നമ്പർ , അപ്ലിക്കേഷൻ ഇന്ന് മാത്രമേ കൊടുത്തുള്ളൂ ലിമിറ്റഡ് സീറ്റ് ഉണ്ടായുള്ളൂ. അത് ശരിയാവാം എന്ന് അമ്മയും വിചാരിച്ചപോലെ എനിക്ക് വെറുതെ തോന്നി. അപ്ലിക്കേഷൻ അടക്കം എല്ലാം റെഡിയായിരുന്നു  ഞാൻ ഫിൽ ചെയ്യേണ്ട കാര്യവും ഇല്ലായിരുന്നു.ഒരു ഒപ്പ്‌ ...അതും അക്ക തന്നെ ചെയ്തേനെ .. എന്തു പറ്റിയോ ആവൊ . അങ്ങനെ ഉയർന്നു വരാമായിരുന്ന  ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന്റെ മുളയിലേ അപ്ലിക്കേഷൻ വെച്ച് നുള്ളിക്കളഞ്ഞു(മെമ്പർഷിപ് എടുത്തവരെ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളിൽ ചേർന്ന് പ്രവർത്തിക്കാൻ അനുവദിക്കാത്ത നിയമം ആയിരുന്നു അവരുടേത്. എന്റെ അക്കക്കു വേണ്ടതും അതായിരുന്നു ) .

അങ്ങനെ ഞാനതിൽ അംഗമായി .പിന്നെ പൊരിഞ്ഞ മത്സരം അവിടെ ആളാവാൻ . രണ്ടാം വർഷത്തിൽ അനൗൺസ്  ചെയ്തു, ഞാനാണു  ഗേൾസ് ടീം ഇൻ ചാർജ് . ഞങ്ങളുടെ സ്ഥാപനത്തിനോടെ  ചേർന്ന് തന്നെ ആണ് ജനറൽ സ്ഥാപനവും . ഓർഗനൈസേഷൻ   വിങ് കോമൺ ആയിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ എല്ലാ ദിവസവും ജനറൽ സ്ഥാപനത്തിലേക്ക്  ഉച്ചക്കോ അതോ വേറെ സമയങ്ങളിലോ പോകേണ്ടി വന്നിരുന്നു.

പറയാൻ മറന്നത്. മൊബൈൽ ഫോണിന്റെ കടന്നു വരവ്. അതാദ്യം വീട്ടിൽ കയറിയത് ഒരു ടാറ്റ ഇൻഡികോം കൊമ്പൊക്കെ ഉള്ള ചെറിയ ഒരു കളിപ്പാട്ട ഫോൺ പോലെ തോന്നുന്ന ഒരു ഫോണിന്റെ രൂപത്തിലാണ്. അച്ഛന്റെ ജോലി സ്ഥലത്തു നിന്നാണ് അവന്റെ വരവ് . ഞങ്ങടെ വീട്ടിൽ അതെത്തിയപ്പോൾ തന്നെ എലി  കരണ്ടു അതിന്റെ ബട്ടൺ ഇല്ലായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ അത്  വന്നു കയറിയാൽ പിന്നെ ഇതില്ലാതെ ഒരു സുഖവുമില്ലല്ലോ . അത് കൊണ്ട് വീട്ടിൽ എന്റെ നിർബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി ഒന്ന് വാങ്ങി. കോളേജിൽ കൊണ്ടുപോകാൻ തര രുത് എന്നൊക്കെ ആണ് എന്റെ ആദ്യത്തെ പ്രഖ്യാപനം . എനിക്ക് ജീവനുണ്ടെങ്കിൽ ഞാനതു ആൾക്കാരുടെ മുൻപിൽ ഉപയോഗിക്കില്ല എനിക്ക് നാണക്കേടാണ് എന്നൊക്കെ വേറെ ഡയലോഗും . ഒരു നോക്കിയ മൊബൈൽ വാങ്ങി. ഇൻ ചാർജ്  ഉള്ളവരൊക്കെ എപ്പോളും ഒരു യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായി നിൽക്കുന്ന സൈനികരെ പോലെ ആകണം എന്ന് പറയുന്ന ഒരാളായിരുന്നു മൊത്തത്തിൽ ഇൻ ചാർജ് . സ്വാഭാവികമായും തൊട്ടതിനും പിടിച്ചതിനുമൊക്കെ പുള്ളി വിളിച്ചു വരുത്തുന്നത് മൊബൈലിൽ കൂടെ ആയി അകെ അത് കൂടിയേ തീരു എന്ന അവസ്ഥ . പക്ഷെ വീട്ടിൽ ആണ് മൊബൈൽ എന്നുള്ള കാര്യം അവരോട് പറയാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയും  വേറെ ആരെ  എങ്കിലും ഇൻ ചാർജ് ആക്കിയാലോ എന്നുള്ള പേടി. ഒരു വിധം ഞാൻ അതൊക്കെ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു മുൻപോട്ടു കൊണ്ടുപോയി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയം .

ആ ദിവസം വന്നെത്തി. ഉച്ചക്ക് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞു അറിയിപ്പെത്തി. പുള്ളിക് മിക്ക ദിവസവും ഉള്ളത് പോലെ മോട്ടിവേറ്റ് ചെയ്യാനാകും എന്ന് കരുതി. ചെന്ന് കയറിയപ്പോൾ ഒരു ഒഫീഷ്യൽ മീറ്റിംഗ് അല്ല കാരണം സീനിയർസ് മാത്രമേ ഉള്ളു അല്ലാതെ വേറെ ആരും ഇല്ല ,അവര് തന്നെ ഒരു 15 ആൾകാർ ഉണ്ട്. ഞാൻ ചെന്നപ്പോൾ തന്നെ എന്നോട് ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു. എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ഒരു സീനിയർ  ഇറങ്ങി പോയി പക്ഷെ അത് കാര്യമായി കാണേണ്ട കാര്യമായി തോന്നിയില്ല. കുറച്ചു നിമിഷങ്ങളിലെ മൗനത്തിനു ശേഷം ഒരു സീനിയർ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. ഇത് നിങ്ങളുടെ പേർസണൽ കാര്യം ആണെന്ന് എനിക്കറിയാം പക്ഷെ ഇവിടെ വെച്ചാണ് നിങ്ങൾ പരസ്പരം കണ്ടതും പരിചയപ്പെട്ടതും അത് കൊണ്ടാണ് ഞങ്ങൾ ഇടപെടുന്നതും  പോരാത്തതിന് അവൻ ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ് മേറ്റ് കൂടിയാണ്.അവനു നേരിട്ടു പറയാൻ മടിയാണ്.ഒരാളെ വിഷമിപ്പിക്കാൻ ആർക്കും ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യം അല്ലല്ലോ. എന്നോട് തന്നെ ആണോ എന്നൊരു സംശയം എനിക്ക് തോന്നി തുടങ്ങി. ഞാനെന്തൊക്കെയോ പറയാണ് ശ്രമിക്കുന്നുമുണ്ട് പക്ഷെ ഒന്നും പുറത്തേക്കു വരുന്നില്ല.

അവസാനം" എന്താ കാര്യം "എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.

"ഇതൊരു വലിയ ഇഷ്യൂ ആയി എടുക്കണ്ട ആശിച്ചതെല്ലാം നമുക് എപ്പോളും കിട്ടില്ല എന്ന് മാത്രം മനസിനെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചാൽ മതി".
.ഇയാളെന്താ നാടകം കളിക്കുവാനോ എന്നൊക്കെ എനിക്ക് തോന്നുന്നുണ്ട് പക്ഷെ എല്ലാവരും വല്ലാതെ സീരിയസ് ആണ് അതാണ് എനിക്ക് ചിരിക്കാൻ പറ്റാത്തതും. വീണ്ടും  ഞാൻ കാര്യമെന്താണെന്നു അന്വേഷിച്ചു.

"അവനു വേറെ പ്രണയമുണ്ട് എന്ന്  വെച്ചാൽ വളരെ ചെറുപ്പത്തിലേ തുടങ്ങിയ പ്രണയം ." സീനിയർ

 ഈ പറഞ്ഞത് തീരെ  എനിക്ക് തീരെ മനസിലായില്ല .ആ രോടാണ് അവർ പറഞ്ഞതെന്നും എനിക്ക് മനസിലായില്ല. കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞു ഞാൻ ചോദിച്ചു" നിങ്ങൾ  പറയുന്നതൊന്നും എനിക്ക് മനസിലാകുന്നില്ല , എന്നെ തന്നെ ആണോ നിങ്ങളിവിടെ പ്രതീക്ഷിച്ചത്.  എന്നോട് തന്നെ ആണോ ഇത് പറയേണ്ടത്?."

 അപ്പോളാണ് കാര്യം  പറയുന്നത്. ഞാൻ വന്നു കയറിയപ്പോൾ ഇറങ്ങി പോയ പുള്ളി  എ എന്ന അക്ഷരത്തിൽ പേര് തുടങ്ങുന്ന ആളാണ് .എന്റെ ഫോണിൽ നിന്നും രാത്രിയും പകലുമില്ലാതെ പുള്ളിക് മിസ് കാൾ വരും ചിലപ്പോൾ ബ്ലാങ്ക് മെസ്സജ്ഉം. പോരെ എനിക്ക് അസ്ഥിക്ക് പിടിച്ച പ്രേമമാണെന്നു മനസിലാക്കാൻ. നേരിട്ടു പ്രണയം തുറന്നു പറയാൻ മടി ആയതിനാലാണ് ഞാനിങ്ങനെ ഒരു മാർഗം സ്വീകരിച്ചതെന്ന് . കാര്യം കേട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് സമാധാനമായി കാരണം ഞാനല്ലല്ലോ പ്രതി, എനിക്കിങ്ങനെ ഒരു കാര്യം അറിയില്ലല്ലോ . ഇനി പ്രതിയെ കണ്ടു പിടിക്കണം.

എനിക്ക് കുറച്ചു സമയം ഒറ്റക്കിരുന്നു ആലോചിക്കാൻ സമയം തന്നതാണോ അതൊ എന്റെ പ്രണയം നഷ്‌ടമായ വേദന കാണാൻ വന്നിട്ടു സാധിക്കാത്തതിനാൽ പുറത്തു പോയതാണോ എന്നറിയില്ല എല്ലാവരും പുറത്തു പോയി. ഞാൻ ആലോചിച്ചു നോക്കി. അധികം ആലോചിക്കേണ്ടി വന്നില്ല പ്രതിയെ പിടിച്ചു. വീട്ടിൽ ഇപ്പോൾ TV യുടെ മുൻപിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ടാകും. തിരിച്ചു കയറി വന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ കഥാനായകനും ഉണ്ട് . ഞാൻ കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു.അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും പ്രണയ വിവാഹമാണ്. അതിന്റെതായ സ്നേഹക്കൂടുതൽ  രണ്ടു പേർക്കും ഉണ്ട് . അച്ഛൻ മത്സ്യബന്ധനത്തിന് പോകുന്നയാളാണ്. എട്ടു ദിവസം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞേ തിരിച്ചു വരാറുളളു . അച്ഛന്റെ ബോട്ടിൽ ഫോൺ ഉണ്ട് . ഇവിടെ വീട്ടിൽ പുള്ളിക്കാരന്റെ സഹധര്മിണിക്കും ഫോണുണ്ട്. അച്ഛൻ വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങി തിരിച്ചു വരുന്നത് വരെ വിളി ആണ് . മിസ് കാൾ. ഉൾക്കടലിൽ പോയത് തിരിചെത്താറാകുമ്പോൾ  കാൾ കണക്ട് ആകും അപ്പോൾ അമ്മക്ക് വീട്ടിൽ ഇരുന്നു തന്നെ മനസിലാക്കാം  അച്ഛൻ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ വീട്ടിൽ എത്തുമെന്ന്. വീട്ടിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഫോൺ ശരിയായി ഉപയോഗിക്കാനൊന്നും അമ്മക്കറിയില്ല. അങ്ങോടു കുത്തി കുത്തി വിളിക്കും അത്രേ ഉള്ളു. അച്ഛൻ എന്ന സേവ് ചെയ്തിരിക്കുന്ന നമ്പറിന്റെ തൊട്ടടുത്ത നമ്പർ ആയിട്ടാണ് നമ്മുടെ കഥനായകന്റെ നമ്പർ . 'അമ്മ അച്ഛനെ ഡയല് ചെയ്യുന്നത് പലപ്പോളും ബട്ടൺ മാറിപ്പോയി വരുന്നത് നായകനാണ്.  പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല പൊയ്ക്കോളൂ എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞു. കാരണം അവരുടെ ബിൽഡ് അപ്പ് വളെരെ ഓവർ ആയിരുന്നു എന്ന് അവർക്കു തന്നെ അറിയാമായിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു.

ഏതായാലും അന്നത്തെ പ്രാക്ടീസ് വേണ്ട എന്ന് വെച്ച് ഞാൻ വീട്ടിൽ വന്നു. വരാന്തയിൽ നിന്ന് തന്നെ കാണാമായിരുന്നു സീരിയലിന്റെ മുൻപിൽ ഇരുന്നു പയർ അറിയുന്നതിന്റെ  സൈഡിൽ തന്നെ മൊബൈൽ. ഇപ്പോ കൂടി അച്ഛനെ വിളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു എന്നുള്ളത് സ്പഷ്ടം. എന്താ വൈകിയത് ആരെ  കാത്തുനിന്നതാ  എന്നുള്ള ആക്കിയ ചോദ്യത്തിന് അമ്മയായിട്ടു കാത്തു  നിക്കാൻ ആളെ ഉണ്ടാക്കി തന്നേനെ എന്ന് പറയാൻ വന്നത് വിഴുങ്ങി ഞാൻ അകത്തേക്ക് ഡ്രസ്സ് മാറാൻ കടന്നു.

ബ്രോക്കറേജ് ഞാൻ കൊടുക്കേണ്ടി വന്നേനെ !.അമ്മയ്ക്കു തന്നെ................

No comments:

Post a Comment